Vlaggetjes wedstrijd 27 april
Geen gewone dag, het was Koningsdag
Voor mijn doen vroeg op en op zoek naar oranje spullen. Niet echt mijn kleur dus iets te goed opgeborgen. Gelukkig vond ik ze na enig zoeken. Bretels aan, petje op en naar de club. Daar was het al gezellig druk. Er waren al veel oranje geklede mede-golfers, maar helaas liet de eregast het afweten.
Enigszins teleurgesteld de baan in met drie fijne flightgenoten en een perfect uitgerekend aantal slagen mee. Het was prachtig weer, weinig wind niet te heet en de ballen rolden prima door. Sommige pins waren lastig gestoken, maar zonder geluk vaart niemand wel. Omdat ik graag 18 holes wilde doen, moest ik gezien mijn slechte conditie in een handycar, maar daar zijn ze voor.
Na hole negen stond er bij het clubhuis een heerlijk glaasje oranjebitter en jus d’orange en twee heerlijkemini pizza’s. Dat was goed geregeld. Een korte sanitaire stop en op naar de tweede negen. Ik had nog best veel slagen over en ook mijn flightgenoten waren optimistisch dat ze hole 19 wel zouden halen.
Op hole 15 verscheen het eerste vlaggetje. Maar hole 16 bleef leeg tot aan de green. Daar wapperden al heel wat meer vlaggetjes en op 17 en 18 was het feest. Toch zagen wij uit onze ooghoek vier man in het oranje afslaan op hole 1/19. Zelf had ik een prima dag en nog 10 slagen over. Met enkele andere gelukkigen mocht ik dus ook nog verder. Mijn flightgenoten liepen ter ondersteuning met ons mee. En met 5 slagen kwam ik bij hole 20. Daar stonde heel wat vlaggetjes bij de green. Onderweg op hole 19 had ik al een vlaggetje op de fairway van 21 gezien en als ik dus een kans wilde maken, moest ik een par maken op 20. Zogezegd zo gedaan. Op de tee van 21 kon ik een vlaggetje zien staan. Nu of nooit dacht ik en zoals bijna alles deze dag ging dit ook perfect. Ruim er voorbij. Het bleek het vlaggetje van Bram Pruis (uiteindelijk de derde plaats). Maar was ik dan nu ook de winnaar? Nee, anders had ik dit stukje ook niet hoeven schrijven. Bij het oplopen van de heuvel in het midden van de fairway zag ik het vlaggetje van Dick Schothorst bijna op de voorgreen van 21. Baas boven baas dus. De familie Schothorst had sowieso een topdag want Corina Schothorst had al de 9 holes wedstrijd gewonnen.
En dan de echte winnaars. De gelukkigen van vorig jaar zagen er ook dit jaar fantastisch uit maar wel ongeveer hetzelfde. Daar om had de jury Sandra Visser en Erica Meinsma tot origineelst verklede golfers uitgeroepen.
Dat de organisatie in handen van Leo van der Heiden en Dini Perdok uitmuntend was mag zeker niet onvermeld blijven. Als ik moet afgaan op de sfeer na afloop op het terras heeft iedereen een topdag gehad. Ik zeker!
Hubert Nauta, trotse tweede plaats geëindigde.
Hieronder foto’s van deze vrolijke dag. Tik op de foto voor volledige weergave.
