Opstapwedstrijd d.d. 16 september 2017

Het was redelijk krap voor sluitingstijd dat ik me had opgegeven voor de een na laatste wedstrijd van het seizoen en dat ik zag dat er een oneven aantal deelnemers was. Op de deelnemerslijst stond ik onderaan. De weersvooruitzichten waren slecht: regen, veel regen. Met een treurig gestemd gemoed reed ik met mijn vrouw naar de club in de verwachting dat ik in al die natte treurigheid alleen en als laatste door de baan zou moeten. Wat kun je dan positief worden verrast als blijkt dat er alsnog een medespeler is met wie je samen door de baan kunt, Lienette Bos. Lienette werd na sluitingstijd voor de aanmelding toegelaten. Ik dank de wedstrijdleiding o.l.v. Harry Waninga hier hartelijk voor! En.. het weer klaarde op, zo ook mijn humeur! Onder de bijzonder plezierige begeleiding van Jannes Bathoorn konden we los. Het werden negen holes, waarvoor we serieus de tijd hebben genomen. Onderweg hebben we uiteraard de schapen persoonlijk begroet, die het gras buiten de baan kort moesten houden. De arme dieren hadden, te oordelen naar de veelheid van ballen op hun werkterrein, voortdurend onder vuur gelegen van slordig slicende golfers. Onderweg in baan 4 bleek dat ik de “Longest” op mijn tot dan toe uiterst schraal gestoffeerde prijzenlijst kon bijschrijven. Dat is een voordeel van de laatste flight. Het gaf mij een gigantische boost voor het vervolg! Tijdens dit vervolg werden we, als daarvoor aanleiding was, door Jannes vriendelijk op de regels van het spel en etiquette gewezen. Omdat het vooraf wel flink geregend had was de baan niet overal even goed bespeelbaar. Daar hebben alle deelnemers last van gehad. Eindelijk, na hole 9 en het invoeren van de resultaten in de computer, betraden wij het restaurant en zagen we de vermoeide gezichten van hen, die zo lang op ons hadden moeten wachten. Onze welgemeende excuses daarvoor!

Nu kon Harry het formele deel van deze wedstrijd afsluiten met de bekendmaking van de prijswinnaars. Winnaar “ Longest” bij de dames was Henriette Westerhof en de “Tweary” kwam op naam van Arienne Takens. Ik mocht zelf de prijs voor de “Longest” heren in ontvangst nemen.

Eindwinnaar van de wedstrijd was Femke van Overbeek met een score van 19 Stablefordpunten. Onder de omstandigheden een meer dan uitstekende score. Daarna volgden drie deelnemers met een score van 15 punten: Dick Bogchelman, Hannie de Kleuver en ik zelf. Door een voor mij niet te volgen rekenwijze met bruto punten, bleek ik uiteindelijk de nummer twee van de wedstrijd te zijn. Ik dank mijn medespeler Lienette en begeleider Jannes voor hun uiterst plezierig en stimulerend gezelschap, dat mij tot het leveren van deze grootse prestatie heeft gebracht.
“Last but not least”: zeer veel dank aan de wedstrijdleiding en alle begeleiders voor al het werk en de tijd, die ze aan ons Opstappers wilden besteden, “weer of geen weer”.

Jelle Wiarda