Old Grand Dad op Holthuizen

 

 

Het was donderdag 2 juni, de dag waarop bepaald zou worden wie de beste opa van Holthuizen zou zijn. Daar moet je je terdege op voorbereiden, vandaar dat ik vooraf te vinden was op de driving-range. Daar trof ik een collega-opa en tussen de oefenslagen door telden we onze kleinkinderen. Het bleken er tien. Wanneer je dat extrapoleert naar de rest van ‘het veld’ van 23 opa’s, kom je toch op een indrukwekkend aantal kleinkinderen uit. Overigens viel dat aantal van 23 opa’s wat tegen. Op een club als de onze, waar de gemiddelde leeftijd (jeugd uitgezonderd) boven de 65 ligt, moeten er veel te vinden zijn. Maar meedoen, ho maar. Was dat omdat de gemiddelde opa geen 18 holes meer speelt? In ieder geval waren alle beschikbare handycarts ingezet. Ik telde er vijf, al dan niet dubbel bezet.

We hadden mooi weer en de baan voor onszelf, want het was shotgun, waarbij het jachtgeweer was vervangen door een iel toetertje vanuit het clubhuis. We konden het op hole 2 al bijna niet horen, laat staan op hole 6.

Ik had het geluk om met de uiteindelijke winnaar te spelen, Jan Tiesinga, en met Engbert Gotink, die ons onderweg wees op bijzonderheden in de baan. Wist u bijvoorbeeld dat die fraaie gele boom halverwege hole 4 een valse christusdoorn is? En dat het huisje met het raampje op het pad van 6 naar 7 voor de eekhoorns bedoeld is? Een ekster denkt daar anders over. De helft van het huisje lijkt dicht, maar een eekhoorn kan zelf het dakje optillen.

Binnenkort mogen ‘de besten’ (zie website) Holthuizenvertegenwoordigen op de baan in Zwolle.

Dankzij het oefenen op de driving-range werd ondergetekende tweede wat betekende dat ik ‘een stukje’ mocht schrijven. Bij deze.

Kees de Hartog